دوم : عمرو بن امّ مكتوم و اسم پدرش قيس بن زياد بن الحارث الصّيدائى است ، و عمرو بن امّ مكتوم نابينا بود و او در شب اذان مىگفت و بلال در صبح . پيغمبر مىفرمود : در صبح ماه رمضان چون بانگ بلال را بشنويد ترك خوردن و آشاميدن گيريد چه او بيناست به طلوع صبح . سيم : ابو محذوره و هو اوس بن معير و او جز در صبح اذان نمىگفت . چهارم : سعد بن عبد الرّحمن مولى عمّار ، او در مسجد قبا تقديم اين خدمت مىنمود . پنجم : عبد اللّه بن زيد الانصارى . منهم من يرجع الى الاذان و يثنّى الاقامة و بلال لا يرجع و يفرد الاقامة فأخذ الشّافعىّ باقامة بلال و أهل مكّة أخذوا بأذان أبى محذورة و اقامة بلال ، و أخذ أبو حنيفة و أهل العراق بأذان بلال و اقامة أبى محذورة ، و أخذ أهل المدينة بأذان بلال و اقامته و خالفهم مالك فى موضعين اعادة التّكبير و تثنية لفظ الاقامة . ذكر كتّاب رسول خداى و ايشان چهل تن بودند از كتّاب رسول خداى : نخستين : امير المؤمنين على عليه السّلام است كه كاتب وحى و غير وحى بود . دويم : ابى بكر بن ابى قحافه . سيم : عمر بن الخطّاب . چهارم : عثمان بن عفّان . پنجم : طلحه . ششم : زبير بن العوّام ، و او كاتب صدقات بود . هفتم : سعد بن ابى وقاص . هشتم : عامر بن فهيره . نهم : ثابت بن قيس بن شمّاس .